Η χιονατη και οι πεντε -οχι και τοσο- νανοι
Μαζευτηκαμε προσφατα σε σπιτι φιλου
Εγω -η μοναδικη κοπελα- και οι 5 φιλοι μου
Κλασσικα ολο το βραδυ μαλακιζομασταν με επιτραπεζια και καφριλες, πραγματα πλεον αυτονοητα στο να κανεις παρεα με αγορια,δεν μου αρεσει να αλλαζουν την συμπεριφορα τους εξαιτιας μου
Ετσι πολλες φορες με πειραζουν για πλακα και καταληγουμε να γελαμε ολοι μαζι
Ξερουν οτι δεν με ενοχλει
Σε καποια φαση λοιπον η συζητηση πηγε προς τα ερωτικα μου
Πηγη απειρων συζητησεων με την παρεα μου αφου ολοι τους προσπαθουν να με βοηθησουν να ξεφυγω απο την φαση που ειμαι
Και ξαφνικα ειπε ενας φιλος μου αναφερομενος σε μενα “…πρεπει καποια στιγμη να καταλαβεις οτι δεν εισαι εσυ αυτη που φταιει για τα παντα και οτι ολα ξεκινησαν απο την στιγμη που ΑΥΤΟΣ αρχισε να σου φερεται ασχημα…”
Και αυτο το τελευταιο μαλλον αγγιξε καποιο νευρο
Γιατι κατευθειαν τα ματια μου δακρυσαν
Απο το ποση αληθεια εκρυβε αυτη η φραση
Αλλα δεν ειναι αυτο το θεμα
Το θεμα ειναι οτι πριν προλαβει να πεσει το δακρυ στο μαγουλο μου (αληθεια) δυο ατομα σηκωθηκαν απο τις απεναντι καρεκλες και ετρεξαν να με παρουν αγκαλια,ενας πηγε να φερει νερο και χαρτομαντηλα,ενας που καθοταν διπλα μου με χαιδευε στα μαλλια και στο μαγουλο και αυτος που το ειχε πει με κοιτουσε και ελεγε “ειπα μαλακια,τι παπαρας που ειμαι,δεν το εννοουσα ετσι ρε χαζο,συγγνωμη,μην κλαις, είμαι ηλιθιος συγγνωμη”
Και εκεινη την στιγμη
Μεσα σε ολη αυτη την κατασταση
Για πρωτη φορα για αλλο λογο ξεκινησα να κλαιω και για αλλο κατεληξα
Γιατι αρχισα να κλαιω για το ποση ελλειψη αγαπης μπορει να νιωσει καποιος και παρολα αυτα να συνεχισει να θελει τον αλλον και κατεληξα να κλαιω απο το ποση αγαπη μαζεμενη μπορει να αντεξει ενας ανθρωπος χωρις να συγκινηθει
Να πα να γαμηθουν οι γκομενοι
Αμα έχεις φίλους,τα εχεις όλα
Να τους αγαπατε
